ERROR’S GENOEG&

Koala

Even ter verduidelijking: deze kolommen gaan steeds over de dingen die mij genoegen bezorgen, of hebben bezorgd in het verleden. ‘Genoegen’ is een vaag begrip. Het heeft iets te maken met ‘mooi zijn’, maar dat is feitelijk een circulaire definitie. Wel noem ik maar zelden dingen, en zeker mensen, echt mooi.

Het mooiste gezicht dat ik ken is van iemand die ik nauwelijks ken. Nouja, wat is ‘kennen’ eigenlijk? Als je weet waar iemand van houdt, van welke muziek, welke boeken of welk eten, ken je die persoon dan ook echt? Ik vrees van niet, en die vrees is niet ongegrond maar gebouwd op enige ervaring—ik noem mezelf een ouwe lul, en wordt ook zo genoemd, maar ondertussen heb ik toch maar even dertig jaar levenservaring opgebouwd.

Het mooiste gezicht dat ik ken, dus, is van iemand die ik nauwelijks ken maar wel beter zou willen kennen. Hoe goed ken ik mensen? Hoeveel mensen ken ik echt goed? Dat zijn er niet zoveel. Het zijn er op z’n best een handvol, en dan reken ik nog erg ruim. Dan bedoel ik wel ‘goed kennen’ in een aanzienlijk engere betekenis dan ‘weten welke muziek ze mooi vinden’.

Het mooiste gezicht, daar ging het over, is van iemand die ik beter zou willen kennen, en bij wie ik me graag thuis zou willen voelen. ‘Thuisvoelen’, dat is alweer zo’n vaag begrip. Wanneer voel je je thuis bij iemand? Als je een jaar (arbitrair) op een prettige manier in de zeer directe omgeving van iemand kan zijn—zoiets? Let wel, ‘prettig’ is iets heel anders dan ‘zonder moeilijkheden’. Er zijn ook niet zoveel mensen bij wie ik me thuisvoel, misschien nog wel minder dan ik er echt ken. Twee, om precies te zijn.

Het mooiste gezicht, dan maar weer, zag ik niet zo lang geleden. De zon scheen er van de andere kant laag langs waardoor er een gouden randje om haar gezicht liep. Geen perfect gezicht, ze zou er ongetwijfeld geen enkele miss-titel mee winnen. Beetje ronde neus, niet zo vrolijke mond, dat soort dingen. Maar mijn hemel, wát een mooi gezicht.

Als gezegd, ik noem niet vaak mensen mooi. Van alle mensen die mij bekend zijn (en daarin zijn dus begrepen alle mensen die ik ken) is er geen die ik mooi vindt, behalve dit meisje.

Rest nog de titel, ‘Koala’. Maar ik heb ook m’n geheimen. ‘Denk na’, is alles wat ik er nog over kwijt wil.

ERROR

Deze kolom werd nooit eerder gepubliceerd.

© Roelof Ruules