ERROR’S GENOEG&

Cricket

Had ik beloofd om nooit over cricket te schrijven? Daar kan ik mij niets van herinneren. Ik moet een vlaag van verstandsverbijstering hebben gehad, of, meer waarschijnlijk, wat gedronken hebben. Hoewel, het is toch niet zo waarschijnlijk dat dat laatste mijn liefde voor cricket zodanig kan versluieren dat ik zou beloven er niet over te schrijven. Het is namelijk gebleken dat ik zelfs in verregaande staat van dronkenschap nog in staat ben een gesprek over cricket te voeren—weliswaar moet ik achteraf van mijn gesprekspartner horen wat ik allemaal gezegd heb, maar het gaat om het principe, nietwaar?

En dan: aan wie zou ik die belofte hebben gedaan? Aan de redactie van de By The Way…? Hahaha. Maar even serieus nu. Aan de vórige redactie van de By The Way… dan? Hmmm, daar kan ik me niets van herinneren (maar dat was geloof ik ook het probleem, kan ik me vaag herinneren). Trouwens, waarom zou ik aan iemand als, laten we zeggen, Dijk beloven dat ik niet meer over cricket zou schrijven? Dat klinkt mij niet logisch in de oren. Aan mijn vrienden? (Voorzover die niet al vallen onder de voorgaande twee categorieën. Maar dan zou ik eigenlijk eerst het begrip ‘vriend’ moeten definiëren, en daar heb ik geen zin in. Ik bedoel hier dus wat de meeste mensen intuïtief een vriend zouden noemen, maar wie zich daarin niet kan vinden mag ook ‘kennis’ lezen. Overigens, ik heb vaker van anderen verhalen moeten aanhoren over voetbal of wielrennen of schaatsen, al naar gelang de tijd van het jaar, dan zij van mij over cricket. Als mijn vrienden/kennissen dus al klachten hebben, kan ik alleen maar zeggen: niet huilen!) Nee, dat kan het niet geweest zijn.

Nou, dan moet ik er maar van uitgaan dat ik mij heb vergist. Ik heb aan niemand beloofd dat ik niet over cricket zou schrijven, en ik hoef me dus ook niet aan die niet-gedane belofte te houden. Poeh, dat is even een opluchting. Veel ruimte heb ik niet, ter zake dan maar.

Op 12 februari start het wereldkampioenschap voor de B-landen. En omdat Nederland de afgelopen twee keer de finale verloor van Zimbabwe, en dat land sinds vorig seizoen een A-land is, zijn we zwaar favoriet. Nouja, zwaar… Er zijn nog wat favorieten, hier en daar. Dus kan ons XI-tal alle geestelijke steun gebruiken. Een kleine aanmoediging is hier dus op z’n plaats. Lubbers en Leede en de rest: als je de Windies en Engeland kan pakken, why bother?

ERROR

Deze tekst stond eerder in de By The Way…, nummer 27.

© Roelof Ruules