ERROR’S GENOEG&

BOEK 1

Als kind merkte ik dat mijn moeder, als we uit winkelen gingen in Utrecht, altijd een beetje nerveus werd als we in de buurt van een boekwinkel kwamen. Mijn vader, die meestal harder liep dan mijn moeder, en dus voorop, bleef altijd hangen bij de etalages van boekwinkels. Dan liep mijn moeder door, nu en dan keek ze eens om, en als we zo het einde van de straat hadden bereikt, dan was mijn vader wel klaar. Mijn moeder las ook graag, maar ze kon toch niet het verlekkerde ‘boekjes kijken’ van mijn vader opbrengen.

Het werd nog erger wanneer we een boekwinkel ook werkelijk binnen gingen. Dan duurde het vaak een uur of meer voordat we weer buiten stonden. Toen ik zelf nog niet kon lezen was dat een bezoeking. Vooral als we bij De Slegte waren, of bij de huisboekhandel van mijn ouders, Van der Galie; in het eerste geval moest de hele winkel worden doorgespit, in het tweede geval moest er met de heer Van der Galie zelf gesproken worden. Ik was niet echt verbaasd toen ik ontdekte dat mijn vader niet alleen boekhandelaren in Utrecht persoonlijk kende, maar ook in andere steden zijn kennisen had.

Het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan. Ik ben erfelijk belast, en boekwinkels zijn voor mij wat een drankhandel voor de alcoholicus is. In Utrecht ga ik een boekhandel alleen binnen als ik weet wat ik wil hebben, of als ik geen geld bij me heb.

Als wij in London zijn, brengen we altijd een bezoek aan de grote boekhandels. Mijn moeder gaat dan niet mee. Bij de ingang spreken we af dat we zo’n anderhalf uur rondkijken en elkaar dan weer treffen. Meestal is dat niet voldoende, dan knopen we er nog een uurtje aan vast. We hoeven niet per se iets te kopen (meestal gebeurt dat wel), we kijken gewoon rond, zoals andere mensen rondkijken in een museum. Eventueel maken we er gewoon een hele dag uit van. Dan gaan we naar Charing Cross Road, waar binnen honderd meter de beste en grootste boekhandels van London zitten: Waterstone’s, Dillons, Foyles, en Books Etc. plus nog ontelbare kleinere boekwinkels.

Ik heb het niet meer kunnen vinden, maar ik denk dat de uitspraak van Cees Buddingh’ afkomstig is. Die zei ooit dat sommige mensen op zondagmiddag een wandelingetje maakten in het park, maar dat hij dan een wandeling maakte door zijn boekenkast. Ik begrijp dat heel goed.

ERROR

Deze tekst stond eerder in de By The Way…, nummer 20.

© Roelof Ruules