ERROR: GENOEG!

Sport

Sport is een ziekte. Kijken naar sport is ook een ziekte. Ik heb diverse goede vrienden die veranderen in buitengewoon onaangename mensen zodra het woordje ‘sport’ valt. Zij bespreken alle facetten van ‘hun’ sport alsof het hier om de Wereldgeschiedenis gaat. En dat alles achteraf, na de daad, als er toch niets meer aan te doen is.

"Ja, shit, hij had gewoon moeten gaan toen die Spanjaard even achterom keek," zou bijvoorbeeld het commentaar kunnen zijn van een wielrenfanaat, daags na de etappe waarin de zoveelste Nederlander de zoveelste Blunder heeft begaan. Dat er geen Nederlander in de gele trui is geëindigd komt alleen maar doordat men niet heeft geluisterd naar het commentaar van de tienduizenden stuurmannen, die een dag later aan de Nederlandse wal de wedstrijd nog eens doorkauwden.

Opvallend is ook het totale gebrek aan relativeringsvermogen, dat opsteekt zodra het over sport gaat. De renner die als laatste eindigde in het klassement is een sukkel. Dát hij eindigde, en nog wel in een tijd die nog geen drie procent afwijkt van die van de winnaar, en dat dat op zichzelf een hele prestatie is, dat doet allemaal niet ter zake.

Uitermate lachwekkend is de drang om ‘erbij te zijn’. De finish van de etappe is alleen maar interessant als hij live is. Dergelijke mensen mag je dus niet storen als de finish op de televisie is, want anders ‘zijn ze er niet bij geweest’. "Jamaar, dat wordt toch herhaald?" Neeee, dat telt niet. Dan is het niet spannend meer. Spannend? Die ene seconde? Ik ken wel opwindende seconden, waar je zelf bij moet zijn geweest, maar daarbij denk ik niet aan sport.

Maar het ergste vind ik wel dat Sport op de Televisie zo’n beetje de hoogste prioriteit heeft. Omdat de een of andere Nederlander in den vreemde een iets hardere scheet liet dan zijn tegenstander, en daarom nu in de vierenzestigste finales staat, daarom wordt het programma gewijzigd, "en schakelen we nu live over naar Ouagadougou, waar Heinze al klaar zit." Stel je de volksopstand voor, die uit zou breken wanneer men de dagelijkse portie Sport zou afvoeren teneinde het zojuist gereed gekomen derde deel van ‘De Tandeloze Tijd’ te bespreken. Dát zou pas Wereldgeschiedenis zijn.

ERROR

Deze tekst stond eerder in de By The Way…, nummer 17.

© Roelof Ruules