ERROR: GENOEG!

Rij

Rust is gezond, zegt men. Rustig in de rij staan in het postkantoor is niet gezond, dat weet ik zeker. Iedere keer voel ik weer hoe de bloeddruk spontaan toeneemt, de aderen op het voorhoofd zich opblazen, de adrenaline in megadoses door het lichaam raast. Waarom sta ik toch altijd in de die rij, waarin die meneer zijn pincode driemaal verkeerd intoetst en blijkbaar ook vergeten is zijn gehoorapparaat in te doen, de mevrouw allerlei verschillende formulieren opvraagt en steeds niet de goede krijgt, en dat meisje een vergelijkend warenonderzoek doet met betrekking tot het verzenden van een postpakket naar Ouagadougou, de verpakking die daarvoor het meest geschikt is, de snelheid waarmee het pakket ter bestemder plaatse kan zijn, en de kosten die dat met zich meebrengt. Waarom gaat de rij naast mij echt veel sneller—die vent kwam binnen toen er nog drie wachtenden voor mij waren, en nu hij weggaat zijn er nog steeds drie wachtenden voor mij—totdat ik in arren moede dan toch maar besluit van rij te veranderen. Waarom zijn er twee loketten open, terwijl er twintig mensen staan te wachten, en er achter die gesloten loketten duidelijk drie ambtenaren bezig zijn met het doen van niets en het kijken naar twintig mensen die zich hierover dodelijk staan te ergeren. En waarom overkomt mij dit alleen maar in het postkantoor, en nooit bij de Albert Heijn, waar ik tegenwoordig bijna altijd de snelste rij weet te pakken—oefening baart kunst.

Zijn er oplossingen voor dit probleem? Natuurlijk zijn die er. In Engeland bijvoorbeeld is er vaak maar één rij voor alle loketten, ook in de kleine postkantoren. Zodra er een loket vrijkomt is de eerste van de rij aan de beurt, en iedereen wordt dus geholpen in de volgorde waarin men is binnengekomen. First in first out. De gemiddelde wachttijd verandert niet, maar de spreiding neemt aanzienlijk af, en het geeft een veel groter gevoel van rechtvaardigheid bij de wachtenden.

Het vreemde is dat de PTT dit principe zelf al heeft ingevoerd bij een apparaat dat ze zelf hebben geïnstalleerd, namelijk de flappentap. Er is bij de flappentap maar één rij, ook als er meer automaten zijn. Daardoor weet je ook precies hoelang je moet wachten voor je je geld krijgt.

De PTT heeft het dus wel door aan de buitenkant van het postkantoor. Nu de binnenkant nog.

ERROR

Deze tekst stond eerder in de By The Way…, nummer 16.

© Roelof Ruules